TUNEZJA


 

 

PRZEPISY CELNE I DEWIZOWE


 

Obywatele polscy udający się do Tunezji są zwolnieni z obowiązku wizowego na okres do 90 dni. Paszport powinien być ważny jeszcze co najmniej 3 miesiące od daty planowego opuszczenia Tunezji.

Nie ma obowiązku deklarowania na granicy wwożonych środków płatniczych do równowartości 5000 TND. Nie ma ograniczeń ilościowych w wymianie dewiz na walutę miejscową. Zabroniony jest wywóz waluty tunezyjskiej; nie wydaną gotówkę należy wymienić przed wylotem na dewizy po okazaniu karty pokładowej i dowodu wymiany dewiz na dinary (banki na lotniskach czynne 24h). Dozwolony jest wwóz: 400 szt. papierosów lub cygar, 2 l alkoholu poniżej 25% , 1 litr powyżej 25%, dwóch aparatów fotograficznych i 20 filmów, jednej kamery filmowej i 20 kaset.

 

ZDROWIE


 

W Tunezji nie występuje zagrożenie epidemiologiczne, nie ma więc obowiązku szczepień przedwyjazdowych. Wskazane są jednak szczepienia przeciw polio i tężcowi. Na wypadek ewentualnych dolegliwości przewodu pokarmowego związanych ze zmianą diety należy zaopatrzyć się przed przyjazdem w niezbędne lekarstwa. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego rodzaju dolegliwości, należy pić wodę butelkowaną lub wodę z kranu po jej przegotowaniu, a stołować się w restauracjach, co najmniej średniej kategorii. Owoce i warzywa starannie myć i obierać przed spożyciem.
Wizyta u lekarza kosztuje 30-50 TND. Doba w szpitalu publicznym kosztuje 30-50 TND, a w prywatnym, z uwzględnieniem ewentualnych kosztów leczenia, od 200 TND. Jakość usług medycznych w publicznej służbie zdrowia jest mało satysfakcjonująca; wysoki standard prezentują natomiast szpitale, kliniki i gabinety prywatne, gdzie przyjmujący lekarze to wysokiej klasy specjaliści (najczęściej po studiach i specjalizacjach we Francji). W przypadku lżejszych chorób wskazane jest, zwłaszcza w dużych miastach, korzystanie z porad farmaceutów. Apteki prezentują wysoki standard i dysponują dosyć szeroką gamą leków zachodnioeuropejskich.

 

KLIMAT


 

Na wybrzeżu kraju panuje klimat śródziemnomorski z umiarkowaną i deszczową zimą oraz gorącym latem.

Sezon plażowania i kąpieli rozpoczyna się pod koniec maja i trwa do końca października. Wprawdzie temperatura powietrza już w kwietniu przekracza 20 ºC, ale woda bywa jeszcze chłodna. Od czerwca do września temperatury w całym kraju przekraczają 25 ºC, a w lipcu i w sierpniu częste są upały powyżej 30 ºC.

 

RELIGIA I OBYCZAJE


 

Tunezja jest krajem muzułmańskim i choć spożywanie alkoholu nie jest zabronione, nie należy tego czynić w miejscach publicznych i w lokalach gastronomicznych nie mających licencji na jego sprzedaż. W czasie świętego miesiąca ramadan (post) należy również w ciągu dnia unikać spożywania pokarmów i picia napojów oraz palenia papierosów na ulicach, gdyż może to spowodować nieprzychylne reakcje ze strony Tunezyjczyków. Należy wziąć pod uwagę, że podczas ramadanu administracja, handel i transport funkcjonują w zwolnionym tempie i w ograniczonym zakresie. Muzułmanie jedzą śniadanie o wschodzie słońca, a w czasie drugiego posiłku zaraz po zachodzie słońca, ulice zupełnie pustoszeją. Ruch pieszy i kołowy zaczyna nasilać się ok. 20.00-21.00 i trwa do późnych godzin nocnych.
Poza miejscowościami turystycznymi, szczególnie na południu kraju, należy dostosować swój ubiór do zwyczajów państwa muzułmańskiego. Nie należy robić zdjęć tubylcom lub grupom autochtonów bez ich wyraźnej zgody (zdarza się, że zgoda jest wyrażana po opłacie kilku dinarów).
Mężczyzna ma uprzywilejowaną pozycję w tym kraju. Istnieją miejsca publiczne (kawiarnie) przeznaczone tylko dla mężczyzn. Prezenty - mile widziane i odwzajemniane.
Zachowanie wobec kobiet ogólnie grzeczne, choć bywa i zaczepne (zazwyczaj względem turystek). Pomimo równouprawnienia, tunezyjska "zwykła" kobieta ma mniej uprzywilejowaną pozycję niż mężczyzna. Wyjątek stanowią kobiety pracujące w urzędach państwowych (np. celniczki, policjantki), które czasem okazują większą arogancję i nieobliczalne zachowanie (bezprawne) niż mężczyźni na tych samych stanowiskach. Zachowanie wobec dzieci - bardzo serdeczne. Zwyczajem jest głaskanie czy dotykanie małych dzieci o blond włosach i jasnych karnacjach, co podobno przynosi szczęście.

 

PŁATNOŚCI


 

Najczęściej praktykowaną formą płatności jest gotówka lub czek. W zasadzie nie ma możliwości zapłaty w walutach obcych, w tym w euro lub dolarach, natomiast waluty te można wymienić bez problemu na lotniskach, w bankach i w hotelach. Międzynarodowymi kartami kredytowymi VISA, MasterCard czy Maestro można płacić w dużych centrach handlowych i w wielu restauracjach. W większych miastach znajdują się bankomaty.

Turyści praktycznie nie mają możliwości uzyskania zwrotu podatku VAT. Wyjątek stanowią zakupy dokonywane w sklepach narodowego biura rzemiosła (Artisanat), w których po uprzedzeniu, że zakupiony towar przeznaczony jest na wywóz za granicę, odliczany jest podatek VAT.

 

POZOSTAŁE INFORMACJE


 

  • Język: w miejscowościach turystycznych można się porozumieć w języku francuskim, angielskim, włoskim i niemieckim, a nawet, w ograniczonym zakresie, w języku polskim - szczególnie w strefach turystycznych.

 

  • Grupy etniczne: Arabowie 97%, Berberowie 1%, Europejczycy 1,5%, inni 1,5%.

 

  • Godziny pracy: w lipcu i sierpniu oraz w czasie ramadanu urzędy pracują do godziny 14.oo. W ramadanie sklepy otwarte są do godziny 15.00- 16.00; zamknięte są w ciągu dnia restauracje i kawiarnie poza hotelowymi (wyższych kategorii) i nielicznymi miejskimi dla osób nie obchodzących ramadanu. Kawiarnie i restauracje otwierane są wieczorem ok. 19.oo -20.oo (godziny ich otwarcia uzależnione są od zachodu słońca). W zwykłe dni sklepy otwarte są zazwyczaj do godziny 19.oo (z wyjątkiem dużych sklepów, które są czynne do 22.oo). W sezonie turystycznym w miejscowościach turystycznych sklepiki prywatne pracują nawet 24h/dobę. Urzędy pracują od poniedziałku do piątku w godzinach 8.3o-13.oo i 15.oo-18.oo, w soboty - nieczynne. Banki czynne są od poniedziałku do piątku w godzinach 8.oo-16.oo z przerwą południową między 12.oo a 14.oo. W weekendy nie pracują.

 

  • Msze w języku polskim: raz w miesiącu w Tunisie (La Goulette); msze w kilku językach, w tym także i w polskim - w sezonie turystycznym w Sousse w kościele Św. Feliksa (Eglise Saint Félix - 1 rue de Constantine - 4001 SOUSSE CORNICHE; 200m od kolejowego dworca głównego; tel. +216 73 224 596). Prawo dopuszcza wyznawanie innych niż islam religii monoteistycznych.

 

  • Elektryczność: napięcie elektryczne: 220 V.

 

  • Zakupy: zarówno produkty europejskie, jak i miejscowe, dostępne bez problemu w dużych centrach handlowych (Carrefour, Géant, Monoprix, Champion). W Tunezji istnieje duża ilość małych, prywatnych sklepików i bazarów (souk). Alkohole importowane - bardzo drogie (nawet do ok. 400-500 zł/l), miejscowe wina - bardzo dobre. Poniżej orientacyjne ceny niektórych produktów dostępnych w Carrefour, w małych sklepikach - zazwyczaj wyższe, szczególnie, gdy kupuje cudzoziemiec.
  • pieczywo - od 200 milimów za bagietkę do 2 dinarów za pieczywo tostowe

    mleko - 1 TND/l

    masło - 1,700 TND

    jajka - 6-8 TND /30 szt.

    sery żółte - 20-80 TND/kg

    wędliny drobiowe i wołowe - 5-30 TND/kg

    ryby - 10-50 TND/kg

    owoce - 0,500 - 10 TND/kg

    woda mineralna - 0,700 TND/1,5l

    coca-cola - 1,600 TND/1,5 l

    migdały suszone - 20-25 TND/kg

    morele suszone - 16 TND/kg

    mydło - ok. 1 TND/kostka

    daktyle - 5-20 TND/kg

    benzyna - 1,500 TND/l

    ropa - 1,300